Czas się za coś zabrać. Co powinieneś zrobić?

Ten, kto nie jest w Waszyngtonie paranoikiem, musi być szalony

Henry Kissinger

Było to piątkowe popołudnie. Richard zauważył kiedyś, że wydarzenia to tchórze. Nie lubią występować pojedynczo, lecz zbierają się w stada i atakują wszystkie naraz.

Neil Gaiman, Nigdziebądź

Pan Ross zupełnie nie przypominał kanarka: był rosły – niemal tak rosły jak pan Vandemar – i brudny. Mało mówił, choć nie omieszkał wspomnieć, że lubi zabijać i że jest w tym dobry. Słowa te bardzo rozbawiły pana Croupa i pana Vandemara, tak jak Dżyngis-chana mogłyby rozbawić popisy mlodego Mongoła, który niedawno splądrował swą pierwszą wieś albo spalił Jurtę.

Neil Gaiman, Nigdziebądź

Virginia Satir said something to me that has resonated with me for forty years. She asked, “What do you think is the strongest instinct?” Like a robot I responded, “Survival.” For me, it had always been the strongest instinct. She said, “No, Richard. The strongest inctinct in human beings is the need to look at the familiar.” People are terrified of the unknown. In fact, sometimes people will rather kill themeselves than look at new things.

Richard Bandler, Get the Life You Want

Ilu znasz ludzi, na których nie działa pochwała i oskarżenie? To nieludzkie – mówimy. Ludzkie – to znaczy, że trzeba być trochę małą małpką, aby każdy mógł pociągnąć cię za ogon, a ty robisz to, co robić powinieneś.

(…)

Powiem wam coś. Ilekroć pozwalacie sobie na dobre samopoczucie, kiedy mówią wam, że jesteście OK, tylekroć przygotujcie się na złe samopoczucie – z chwilą gdy powiedzą wam, że nie jesteście dobrzy. Dopóki żyjesz po to, by spełniać cudze oczekiwania, lepiej dobrze zważ, w co się ubierasz, jak się czeszesz i czy masz dobrze wyczyszczone buty. Krótko mówiąc, bacz na to, czy spełniasz każde ich cholerne oczekiwanie. I to ma być ludzkie?

Anthony de Mello, Przebudzenie