Twój mózg zbiera informacje o wszelkich okropnych konsekwencjach – jak jakiś fanatyczny zwolennik teorii spiskowej – i uwielbia wyławiać takie rzeczy w jak największych ilościach. To jeden z powodów, dla których twój mózg tak bardzo lubi telewizję. Jeden wieczór spędzony przed telewizorem, i już jesteś bogatszy o mnóstwo informacji o wszelkich katastroficznych konsekwencjach. “Pamiętasz tego faceta, o którym mówili w wiadomościach, gdzieś ze Środkowego Zachodu? Tego, którego sąsiad zadźgał nożem, gdy go poprosił, żeby oddał mu jego nożyce do żywopłotu?”
(…)
Mózg traktuje programy telewizyjne, opowiadania z czasopism, filmy i plotki jako część bazy danych, rzeczy, o które należy się martwić, i traktuje je równie poważnie jak twoje rzeczywiste doświadczenie życiowe.
Robert K. Cooper “Zejdź sobie sam z drogi”, MT Biznes 2006, s. 14